Do połowy XIX wieku dziecięce porażenie mózgowe było nazywane chorobą Little’a. Nazwa ta wzięła się od nazwiska angielskiego lekarza, który uważał, że powstaje ona w okresie okołoporodowym i jest związana z uszkodzeniem mózgu. Jest to bardzo poważna choroba, której nie wolno bagatelizować i wymaga leczenia oraz rehabilitacji.

Natomiast Freud uważał, że przyczyną porażenia mózgowego jest wczesne uszkodzenie płodu oraz nieprawidłowości rozwojowe, do których dochodzi w łonie matki. Ostatnie badania naukowców z Australii i Stanów Zjednoczonych potwierdzają jego tezy. Jednak u wielu dzieci z porażeniem mózgowym trudno jest ustalić jednoznaczną przyczynę choroby.

Przyczyny porażenia mózgowego

Dziecięce porażenie mózgowe może mieć przyczyny wieloczynnikowe:

  1. przyczyny płodowe – będą to czynniki genetyczne, uszkodzenia komórki jajowej oraz plemnika przez promieniowanie jonizujące, defekty enzymatyczne, czyli problemy z przyswajaniem kwasu foliowego, zaburzenia rozwojowe, które są wynikiem oddziaływania czynników patogennych w czasie ciąży, np. chorobotwórczych drobnoustrojów albo substancji toksycznych, infekcje wirusowe i bakteryjne, np. różyczka, konflikt serologiczny, płodowy zespół alkoholowy, cukrzyca, urazy mózgu oraz niedobory witamin i mikroelementów,
  2. uszkodzenia okołoporodowe – przedwczesny poród, długi i skomplikowany poród, podczas którego doszło do niedotlenienia i niedokrwienia dziecka, a poprzez to do uszkodzenia mózgu, krwawienia okołokomorowe i śródkomorowe, anomalie łożyska, toniczne skurcze macicy, narkoza,
  3. uszkodzenia poporodowe – urazy głowy, uszkodzenia polekowe, zapalenie opon mózgowych, zatory i zakrzepy naczyń mózgowych, a także niskie stężenie cukru we krwi i mózgu.

Objawy dziecięcego porażenia mózgowego

Mózgowe porażenie dziecięce jest zespołem przewlekłych zaburzeń w rozwoju umysłowym, które powstają w wyniku uszkodzenia mózgu przed, po i w czasie porodu. Objawy porażenia mogą już być widoczne u noworodków, a mają najczęściej postać asymetrii w ułożeniu ciała, nadmiernej wiotkości mięśni oraz jako trudności w połykaniu pokarmów. Jeśli są to uszkodzenia o mniejszym nasileniu, to można je zobaczyć zazwyczaj w drugim i trzecim kwartale życia, kiedy zdrowe dzieci będą podnosiły głowę, będą pełzały, przewracały się na boki, wyciągały ręce, ale też wymawiały pierwsze głoski i sylaby. Natomiast dzieci z porażeniem mózgowym nie będą wykonywały tych czynności wcale albo będą to robiły w nietypowy sposób.

Leczenie porażenia dziecięcego

Niestety pewne uszkodzenia są nieodwracalne. Jednak dzięki ćwiczeniom i rehabilitacji można poprawić stan dziecka. Taka rehabilitacja ma na celu ograniczyć negatywne skutki, które są spowodowane ciągłym unieruchomieniem. Metody, które mają na celu usprawnienie ruchowe to hipoterapia, skafander kosmiczny oraz ćwiczenia prowadzone w wodzie. Do tego można dzieciom kupić rowerki trzykołowe, które bardzo dobrze się sprawdzają podczas rehabilitacji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

+ 72 = 81